همسر هستید یا مادر؟

یکی از اشتباهات رایج تازه عروس ها این است که نمی توانند نقش خود را به عنوان یک همسر برای شوهرشان ایفا کنند.

آنها یا سعی می کنند خود را وابسته تر از آنچه که هستند به همسرشان نشان دهند و در واقع جایگاه فرزندی در مقابل او داشته باشند، یا با تیمار کردن همسرشان و رسیدگی افراطی به او در جایگاه مادر قرار بگیرند و همسرشان را به چشم پسربچه خود ببینند. رفتاری که یک زنگ خطر جدی و بزرگ برای زندگی مشترک به صدا در می آورد. مادری کردن یا فرزندی کردن برای همسر هر دو به یک اندازه خطرناکند اما مادری کردن خیلی زودتر می تواند زندگی را به بن بست برساند.

مادری کردن برای همسر شکل های گوناگونی دارد، اما در کل به معنی رفتار کردن با همسر همانند رفتار با پسربچه به جای مردی بالغ است. گاهی همسران کارهایی را برای شوهرانشان انجام می دهند. که در حالت عادی خود آنها باید انجام دهند. برای اینکه بتوانید این عادت نامطلوب را ترک کنید، ابتدا باید نشانه های آن را بشناسید.

از مهم ترین نشانه های مادری کردن می توان به رفتارهای زیر اشاره کرد

جمع کردن لباس های چرک همسرتان

آماده کردن لباس های او هر روز صبح

مرتب کردن مکرر کمدهای او

یادآوری مکرر درباره قرارها

ملاقات پرداخت قبوض، قسط بانک و ...

سرزنش کردن و غر زدن به وی به خاطر نپوشیدن لباس گرم یا کثیف کردن آشپزخانه

بر عهده گرفتن اکثر مسئولیت ها به دلیل اینکه تصور می کنید همسرتان از پس آنها بر نمی آید.

تصحیح اشتباهات همسرتان در جمع، هنگامی که او صحبت می کند.

پیدا کردن وسایلی که او اغلب گم می کند.

مرور برنامه های روزانه، هر روز صبح

عادت همسرتان به اینکه گاهی اوقات شما را«مامان» صدا کند.

قشقرق راه انداختن همسرتان، اگر اوضاع بر وفق مرادش نباشد.

جر و بحث کردن زیاد همسرتان با فرزندان

گله و شکایت زیاد همسرتان

ترجیح دادن همیشگی بازی های کامپیوتری به شما توسط همسرتان

موضوع را جدی بگیریم!

شاید بسیاری از خانم ها که تمایل زیادی دارند تا نقش مادری و همسری را به طور همزمان برای شوهرشان بازی کنند، تصور کنند که اگر صحبت از عوارض این موضوع می شود، اغراقی در کار است این که برخی آقایان خود به استقبال چنین رابطه ای می روند، حرفی نیست اما همیشه نیز سرانجام این داستان خوش نیست. اواسط بهمن امسال مردی به دادگاه خانواده مراجعه کرد و دادخواست طلاق داد.

اما داستان از چه قرار بود! در نهایت بعد از چند سال، تصمیم گیری های پی در پی یک زن به جای شوهر و اجرای نقش مادری برای او باعث شد تا کاسه صبر مرد لبریز شده و کار به دادگاه خانواده بکشد. این مرد اعلام کرد از اینکه دائم با او مانند پسر بچه ای بی عرضه رفتار می شود، به تنگ آمده و دیگر تحمل ادامه این زندگی را ندارد. هر چند زن در جلسه دادگاه اصرار داشت که هر کاری کرده فقط به خاطر این بوده که خیر و صلاح همسرش را می خواسته، اما ظاهراً این صحبت ها موثر واقع نشد و مرد بر تصمیم خود مبنی بر اتمام زندگی مشترک پافشاری کرد. قاضی این پرونده صدور حکم دادگاه را به آینده موکول کرده است.